Σε κατάσταση νευρικής κρίσης φαίνεται να βρίσκεται το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς –σύμφωνα με πληροφορίες που «δεν διαψεύδονται αλλά ούτε και επιβεβαιώνονται»– δρομολογούνται εξελίξεις που θυμίζουν… άλλες εποχές. Οι καρέκλες, λένε, δεν τρίζουν απλώς· κλυδωνίζονται.

Πηγές που επικαλούνται κύκλους «κοντά στην Εκκλησία αλλά και εκτός αυτής» κάνουν λόγο για επικείμενη παρέμβαση από ευρωπαϊκούς θεσμούς, με την αποστολή ενός «αδέκαστου ορθόδοξου δικαστή», ο οποίος –όπως διαρρέεται– «δεν σηκώνει τηλέφωνα, δεν λογαριάζει πιέσεις και δεν ξεχνά ποιον υπηρετεί: την Αλήθεια».

Το ερώτημα που πλανάται είναι απλό:
Ποιοι φοβούνται; Και γιατί τώρα;

Κάποιοι μιλούν για «συμπτώσεις». Άλλοι, πιο υποψιασμένοι, βλέπουν σχέδιο. Ένα σχέδιο που –όπως λένε– έχει καθυστερήσει χρόνια, αλλά πλέον «ήρθε η ώρα να ενεργοποιηθεί». Και όταν η ώρα αυτή έρθει, δεν θα υπάρχουν περιθώρια για υπεκφυγές.

Η «ορθόδοξη διάσταση» της υπόθεσης προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Σε μια εποχή που –κατά πολλούς– οι αξίες έχουν μπει στο περιθώριο, η φημολογούμενη επιλογή ενός δικαστή με βαθιά πίστη δεν θεωρείται τυχαία. «Δεν είναι θέμα θρησκείας, είναι θέμα συνείδησης», σχολιάζουν κύκλοι που επιμένουν ότι «η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από το ήθος».

Την ίδια ώρα, στα πολιτικά γραφεία επικρατεί κινητικότητα. Συσκέψεις, τηλεφωνήματα, «τυχαίες» διαρροές. Κανείς δεν μιλά ανοιχτά, αλλά όλοι μοιάζουν να ξέρουν ότι κάτι έρχεται.

Και όταν αυτό το «κάτι» φτάσει, δεν θα είναι απλώς μια είδηση.
Θα είναι –λένε– η αρχή ενός ξεκαθαρίσματος.

Μέχρι τότε, οι πολίτες παρακολουθούν. Άλλοι με δυσπιστία, άλλοι με ελπίδα.
Γιατί, όπως λένε και οι παλιοί:
«Η αλήθεια αργεί… αλλά δεν ξεχνά.»